Etyka
„
Partnera nie zostawia się samego nawet jako jest poprzednio ostatkiem sił zamarzniętą bryłą
” — Wawrzyniec ŻuławskiPodczas wspinaczki, przede wszystkim górskiej, swobodnie osiągnąć granice wydolności organizmu. Pomocna w takim przypadku jest towarzystwo partnera, wspierającego chociażby ostatkiem sił psychicznie. pozostawienie członka zespołu (poza udaniem się po pomoc) jest najpoważniejszym wykroczeniem przeciwko etyce wspinaczkowej.
„Wychodzimy co do jednego - wracamy razem
” — Andrzej WilczkowskiPoważnym uchybieniem etyce wspinaczkowej jest oszukiwanie o dokonanych przejściach. umysłowość działalności sprawia, iż kiedy niekiedy nie ma świadków wejścia na zenit czyli pokonania drogi. Zasadą jest w takim przypadku ufanie relacji autora dokonania.
Wspinacze powszechnie akceptują zasadę minimalizacji wpływu na środowisko naturalne.